O ne yapmış, bu nereye gitmiş? Kim kiminle buluşmuş, hangi restoranda yemek yemiş? Bir de yorumlara bakalım…

Telefonu elimize aldığımızda niyetimiz birkaç dakika oyalanmak. Sonra bir paylaşım diğerini getiriyor. Bir videodan ötekine geçerken zamanın nasıl aktığını fark etmiyoruz. Başımızı kaldırdığımızda yarım saat, bazen bir saat geçmiş oluyor.

Ardından tanıdık yakınma: “Hiçbir şeye zaman yetişmiyor!”

Gerçekten yoğun olduğumuz günler var elbette. İş, ev, sorumluluklar… Ama bazen de zamanımızın bir bölümünü, bize pek bir faydası olmayan bir merakın peşinde harcıyoruz.

Bir başkasının tatilinin bütün ayrıntılarını biliyoruz ama kendimiz açık havada yarım saat yürümeye fırsat bulamamışız. Hiç tanımadığımız insanların tartışmalarını okumuşuz ama aramak istediğimiz arkadaşımızı yine arayamamışız. Onlarca kısa videoyu izlemişiz ama başucumuzdaki kitap günlerdir aynı sayfada bekliyor.

Günlük işler de aradan çıkmıyor,ertelenip akşama yığılıyor. Sonra onları yetiştirmeye çalışırken acele ediyor, yoruluyor, kendimize ayıracak vaktimiz kalmadığından yakınıyoruz.

Sosyal medyada geçirdiğimiz zamanın bir karşılığı var. Bazen keyif, bazen bilgi, bazen de güzel bir sohbet. Fakat çoğu kez uygulamayı kapattıktan sonra ne izlediğimizi bile hatırlamıyoruz. Harcadığımız zaman ise günümüzden/hayatımızdan eksilmiş oluyor.

Beni düşündüren, biraz oyalanmış olmak değil. Bunu her gün, fark etmeden tekrarlamak. Okumak, dostlarla buluşmak, yeni bir şey öğrenmek, dışarı çıkmak için ayırabileceğimiz saatlerin böylece geçip gitmesi. Sorumluluklarımıza yeterince zaman ayıramamak ise daha büyük sorunların sebebi.

Belki telefonu elimize aldığımızda ara sıra kendimize sormamız gerekiyor: “Şu anda burada kalmak istiyor muyum, yoksa alışkanlıkla mı devam ediyorum? Burada oyalanmanın bana ne faydası var?”

Çünkü ekranı kapattığımızda bizi bekleyen bir hayat var. Bazen yapılacak bir iş, bazen bir dostun sesi, bazen de güzel bir havada içilecek bir fincan kahve.

Sosyal medyada gezinirken kendi hayatınızda neleri kaçırıyorsunuz?