Savaş, yalnızca cephede yaşanan bir çatışma değildir. Asıl savaş, çoğu zaman insanın içinde başlar ve silahlar sustuktan sonra da uzun süre devam eder. İnsan savaşa bir kimlikle gider; ancak geri döndüğünde aynı kişi olarak kalması çoğu zaman mümkün olmaz. Çünkü savaş, insanın değerlerini, duygularını ve dünyaya bakışını da dönüştürür.
Homeros’un Odysseia destanı, bu dönüşümün en güçlü hikayelerinden biridir. Geçenlerde izlediğim Odyssey filminde yönetmen Christopher Nolan, bu hikayeyi kendi üslubunda beyaz perdede yorumlamış.Filmde Odysseus, Troya Savaşı’nı kazanmış bir kahraman. Fakat asıl mücadelesi, zaferden sonra başlıyor. On yıl süren eve dönüş yolculuğu, aslında kendi benliğine ulaşma çabası. Karşılaştığı canavarlar, fırtınalar ve tanrılar kadar; kibri, öfkesi ve pişmanlıkları da yolunu uzatıyor. Eve döndüğünde yalnızca yirmi yıl yaşlanmış değil; yaşadıkları onu bambaşka bir insana dönüştürmüş. Devamı yarın 😊…
Geçen gün yolda, sırtında okul çantası olan bir çocuk, elindeki ambalaj köpüklerini koparıp yere atarak…
O ne yapmış, bu nereye gitmiş? Kim kiminle buluşmuş, hangi restoranda yemek yemiş? Bir de…
Çocuklarımız arkadaşlarının nerede olduğunu biliyor, ne yaptığını görüyor, saniyeler içinde mesajlaşıyor, yüzlerce hatta binlerce kişiyle…
Bugün birçok marka, satışları düştüğünde çözümü ilk olarak fiyatını düşürmekte arıyor. Bir indirim bitmeden diğeri…
Arkadaşım dans kursuna başlamayı düşünüyordu. Daha derse gitmeden “Bu yaştan sonra öğrenebilir miyim? Ya diğerleri…
Eskiden aynı evde birkaç kuşak bir arada yaşarmış. Gelen gelinler, doğan çocuklarla evin nüfusu artar;…